chrome.webviewTag

Ważne: ten interfejs API działa tylko w ChromeOS.

Opis

Użyj tagu webview, aby aktywnie wczytywać treści na żywo z internetu przez sieć i umieszczać je w aplikacji Chrome. Aplikacja może kontrolować wygląd tagu webview i wchodzić w interakcje z treściami z internetu, inicjować nawigację na umieszczonej stronie internetowej, reagować na zdarzenia błędów, które na niej występują, i wykonywać inne czynności (patrz Użycie).

Uprawnienia

webview

Dostępność

Tylko w systemie ChromeOS

Typy

ClearDataOptions

Opcje określające, jakie dane mają być czyszczone przez clearData.

Właściwości

• od

  number optional

  Wyczyść dane zgromadzone w tym dniu lub później, podane w milisekundach od początku epoki (dostępne za pomocą metody getTime obiektu Date w języku JavaScript). Jeśli nie zostanie podana, wartość domyślna to 0 (co spowoduje usunięcie wszystkich danych przeglądania).

ClearDataTypeSet

Zestaw typów danych. Brakujące właściwości są interpretowane jako false.

Właściwości

• appcache

  boolean opcjonalne

  Pamięci podręczne aplikacji witryn.

• Pamięć podręczna

  boolean opcjonalne

  Chrome 44 lub nowsza wersja

  Od Chrome 43. pamięć podręczna przeglądarki, Uwaga: usunięcie danych powoduje wyczyszczenie całej pamięci podręcznej, a nie tylko określonego zakresu.

• ciasteczka

  boolean opcjonalne

  Pliki cookie partycji.

• fileSystems

  boolean opcjonalne

  Systemy plików witryn.

• indexedDB

  boolean opcjonalne

  Dane IndexedDB witryn.

• localStorage

  boolean opcjonalne

  dane zapisane w pamięci lokalnej witryn;

• persistentCookies

  boolean opcjonalne

  Chrome 58 lub nowsza wersja

  Trwałe pliki cookie partycji.

• sessionCookies

  boolean opcjonalne

  Chrome 58 lub nowsza wersja

  Pliki cookie sesji partycji.

• webSQL

  boolean opcjonalne

  dane WebSQL witryn;

ContentScriptDetails

Chrome 44 lub nowsza wersja

Szczegóły skryptu treści do wstrzyknięcia. Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji dotyczącej skryptów treści.

Właściwości

• all_frames

  boolean opcjonalne

  Jeśli all_frames to true, oznacza to, że kod JavaScript lub CSS powinien zostać wstrzyknięty do wszystkich ramek bieżącej strony. Domyślnie all_frames to false, a kod JavaScript lub CSS jest wstrzykiwany tylko do ramki najwyższego poziomu.

• css

  InjectionItems opcjonalny

  Kod CSS lub lista plików CSS do wstrzyknięcia na stronach z dopasowaniem. Są one wstawiane w kolejności, w jakiej się pojawiają, zanim zostanie utworzony lub wyświetlony model DOM strony.

• exclude_globs

  string[] opcjonalne

  Stosowane po dopasowaniach, aby wykluczyć adresy URL pasujące do tego wzorca. Ma emulować słowo kluczowe @exclude Greasemonkey.

• exclude_matches

  string[] opcjonalne

  Wyklucza strony, na których w przeciwnym razie zostałby wstrzyknięty ten skrypt treści.

• include_globs

  string[] opcjonalne

  Stosowany po dopasowaniach, aby uwzględnić tylko te adresy URL, które pasują również do tego wzorca. Ma emulować słowo kluczowe @include Greasemonkey.

• js

  InjectionItems opcjonalny

  Kod JavaScript lub lista plików JavaScript do wstrzyknięcia na stronach z dopasowaniem. Są one wstrzykiwane w kolejności, w jakiej się pojawiają.

• match_about_blank

  boolean opcjonalne

  Określa, czy skrypt treści ma być wstawiany na stronach about:blank i about:srcdoc. Skrypty treści będą wstrzykiwane na stronach tylko wtedy, gdy ich odziedziczony adres URL będzie pasował do jednego z wzorców zadeklarowanych w polu dopasowań. Dziedziczony adres URL to adres URL dokumentu, który utworzył ramkę lub okno. Skryptów treści nie można wstawiać w ramkach piaskownicy.

• pasuje do

  string[]

  Określa, na których stronach zostanie wstrzyknięty ten skrypt treści.

• nazwa

  tekst

  Nazwa skryptu treści do wstrzyknięcia.

• run_at

  RunAt opcjonalny

  Najwcześniejszy moment, w którym JavaScript lub CSS zostaną wstrzyknięte do karty. Domyślna wartość to „document_idle”.

ContentWindow

Uchwyt wiadomości do okna gościa.

Właściwości

• postMessage

  unieważnienie,

  Wysyła wiadomość do umieszczonych treści z internetu, o ile umieszczone treści wyświetlają stronę z docelowego źródła. Ta metoda jest dostępna po zakończeniu wczytywania strony. Nasłuchuj zdarzenia contentload, a następnie wywołaj metodę.

  Gość będzie mógł wysyłać odpowiedzi do elementu osadzającego, publikując wiadomość w event.source w zdarzeniu wiadomości, które otrzyma.

  Ten interfejs API jest identyczny z interfejsem HTML5 postMessage API, który służy do komunikacji między stronami internetowymi. Element osadzający może nasłuchiwać odpowiedzi, dodając detektor zdarzeń message do własnej ramki.

  Funkcja postMessage wygląda tak:

  (message: any, targetOrigin: string) => {...}

  • wiadomość

    każdy

    Obiekt wiadomości do wysłania do gościa.

  • targetOrigin

    tekst

    Określa, jakie musi być źródło okna gościa, aby zdarzenie zostało wysłane.

ContextMenuCreateProperties

Chrome 44 lub nowsza wersja

Właściwości

• zaznaczono

  boolean opcjonalne

  Stan początkowy pola wyboru lub przycisku: „true” (prawda) w przypadku zaznaczenia i „false” (fałsz) w przypadku braku zaznaczenia. W danej grupie opcji można wybrać tylko 1 opcję naraz.

• konteksty

  [ContextType, ...ContextType[]] opcjonalny

  Lista kontekstów, w których pojawi się ten element menu. Jeśli nie zostanie podany, domyślnie przyjmuje się ['page'].

• documentUrlPatterns

  string[] opcjonalne

  Umożliwia ograniczenie elementu, aby dotyczył tylko dokumentów, których adres URL pasuje do jednego z podanych wzorców. (Dotyczy to również ramek). Szczegółowe informacje o formacie wzorca znajdziesz w artykule Wzorce dopasowania.

• aktywne

  boolean opcjonalne

  Czy ta pozycja menu kontekstowego jest włączona czy wyłączona. Domyślna wartość to true.

• id

  ciąg znaków opcjonalny

  Unikalny identyfikator, który ma zostać przypisany do tego elementu. Obowiązkowy w przypadku stron wydarzeń. Nie może być taki sam jak inny identyfikator tego rozszerzenia.

• parentId

  string | number opcjonalne

  Identyfikator nadrzędnego elementu menu. Dzięki temu element staje się elementem podrzędnym wcześniej dodanego elementu.

• targetUrlPatterns

  string[] opcjonalne

  Podobnie jak documentUrlPatterns, ale umożliwia filtrowanie na podstawie atrybutu src tagów img/audio/video i atrybutu href tagów kotwicy.

• tytuł

  ciąg znaków opcjonalny

  Tekst, który ma być wyświetlany w elemencie. Jest on wymagany, chyba że type ma wartość „separator”. Jeśli kontekst to „zaznaczenie”, możesz użyć %s w ciągu znaków, aby wyświetlić zaznaczony tekst. Jeśli na przykład wartość tego parametru to „Przetłumacz „%s” na świńską łacinę”, a użytkownik wybierze słowo „fajny”, element menu kontekstowego dla zaznaczenia będzie miał postać „Przetłumacz „fajny” na świńską łacinę”.

• typ

  ItemType opcjonalny

  Typ pozycji menu. Jeśli nie zostanie podany, domyślnie przyjmuje się „normal”.

• onclick

  void optional

  Funkcja, która zostanie wywołana po kliknięciu elementu menu.

  Funkcja onclick wygląda tak:

  (info: OnClickData) => {...}

  • informacje

    OnClickData

    Informacje o klikniętym elemencie i kontekście, w którym nastąpiło kliknięcie.

ContextMenus

Chrome 44 lub nowsza wersja

Właściwości

• onShow

  Event<functionvoidvoid>

  Uruchamiane przed wyświetleniem menu kontekstowego w tym elemencie webview. Można go użyć do wyłączenia tego menu kontekstowego przez wywołanie event.preventDefault().

  Funkcja onShow.addListener wygląda tak:

  (callback: function) => {...}

  • callback

    funkcja

    Parametr callback wygląda tak:

    (event: object) => void

    • zdarzenie

      obiekt

      • preventDefault

        unieważnienie,

        Wywołaj tę funkcję, aby zapobiec wyświetlaniu menu kontekstowego.

        Funkcja preventDefault wygląda tak:

        () => {...}

• utwórz

  unieważnienie,

  Tworzy nowy element menu kontekstowego. Pamiętaj, że jeśli podczas tworzenia wystąpi błąd, możesz się o tym dowiedzieć dopiero po wywołaniu zwrotnym (szczegóły znajdziesz w runtime.lastError).

  Funkcja create wygląda tak:

  (createProperties: object, callback?: function) => {...}

  • createProperties

    obiekt

    Właściwości użyte do utworzenia elementu

  • callback

    function opcjonalne

    Parametr callback wygląda tak:

    () => void

  • returns

    ciąg znaków | liczba

    Identyfikator nowo utworzonego elementu.

• usuń

  unieważnienie,

  Usuwa element menu kontekstowego.

  Funkcja remove wygląda tak:

  (menuItemId: string | number, callback?: function) => {...}

  • menuItemId

    ciąg znaków | liczba

    Identyfikator elementu menu kontekstowego do usunięcia.

  • callback

    function opcjonalne

    Parametr callback wygląda tak:

    () => void

• removeAll

  unieważnienie,

  Usuwa wszystkie elementy menu kontekstowego dodane do tego webview.

  Funkcja removeAll wygląda tak:

  (callback?: function) => {...}

  • callback

    function opcjonalne

    Parametr callback wygląda tak:

    () => void

• update

  unieważnienie,

  Aktualizuje wcześniej utworzony element menu kontekstowego.

  Funkcja update wygląda tak:

  (id: string | number, updateProperties: object, callback?: function) => {...}

  • id

    ciąg znaków | liczba

    Identyfikator elementu, który chcesz zaktualizować.

  • updateProperties

    obiekt

    Właściwości do zaktualizowania. Akceptuje te same wartości co funkcja create.

  • callback

    function opcjonalne

    Parametr callback wygląda tak:

    () => void

ContextMenuUpdateProperties

Chrome 44 lub nowsza wersja

Właściwości

• zaznaczono

  boolean opcjonalne

  Stan pola wyboru lub przycisku: „true” (prawda) w przypadku zaznaczenia i „false” (fałsz) w przypadku braku zaznaczenia. W danej grupie opcji można wybrać tylko 1 opcję naraz.

• konteksty

  [ContextType, ...ContextType[]] opcjonalny

  Lista kontekstów, w których pojawi się ten element menu.

• documentUrlPatterns

  string[] opcjonalne

  Umożliwia ograniczenie elementu, aby dotyczył tylko dokumentów, których adres URL pasuje do jednego z podanych wzorców. (Dotyczy to również ramek). Szczegółowe informacje o formacie wzorca znajdziesz w artykule Wzorce dopasowania.

• aktywne

  boolean opcjonalne

  Czy ta pozycja menu kontekstowego jest włączona czy wyłączona.

• parentId

  string | number opcjonalne

  Identyfikator nadrzędnego elementu menu. Dzięki temu element staje się elementem podrzędnym wcześniej dodanego elementu. Uwaga: nie możesz zmienić elementu tak, aby był elementem podrzędnym jednego ze swoich elementów podrzędnych.

• targetUrlPatterns

  string[] opcjonalne

  Podobnie jak documentUrlPatterns, ale umożliwia filtrowanie na podstawie atrybutu src tagów img/audio/video i atrybutu href tagów kotwicy.

• tytuł

  ciąg znaków opcjonalny

  Tekst, który ma być wyświetlany w elemencie.

• typ

  ItemType opcjonalny

  Typ pozycji menu.

• onclick

  void optional

  Funkcja, która zostanie wywołana po kliknięciu elementu menu.

  Funkcja onclick wygląda tak:

  (info: OnClickData) => {...}

  • informacje

    OnClickData

    Informacje o klikniętym elemencie i kontekście, w którym nastąpiło kliknięcie.

ContextType

Chrome 44 lub nowsza wersja

Różne konteksty, w których może pojawić się menu. Wartość „all” odpowiada kombinacji wszystkich innych kontekstów.

Typ wyliczeniowy

"all"

"page"

"frame"

"selection"

"link"

"editable"

"image"

"video"

"audio"

DialogController

Interfejs dołączony do zdarzeń DOM: dialog.

Właściwości

• anuluj

  unieważnienie,

  Odrzuć okno. Odpowiada kliknięciu przycisku Anuluj w oknie dialogowym confirm lub prompt.

  Funkcja cancel wygląda tak:

  () => {...}

• OK

  unieważnienie,

  Zaakceptuj okno. Odpowiada kliknięciu OK w oknie alert, confirm lub prompt.

  Funkcja ok wygląda tak:

  (response?: string) => {...}

  • odpowiedź

    ciąg znaków opcjonalny

    Ciąg odpowiedzi, który ma zostać przekazany gościowi podczas akceptowania okna prompt.

DialogMessageType

Chrome 141 lub nowsza wersja

Typ okna modalnego, o które prosi gość.

Typ wyliczeniowy

"alert"

"confirm"

"prompt"

DownloadPermissionRequest

Typ obiektu request, który towarzyszy zdarzeniu DOM download permissionrequest.

Właściwości

• requestMethod

  tekst

  Typ żądania HTTP (np. GET) powiązanego z żądaniem pobrania.

• URL

  tekst

  Żądany URL pobierania.

• allow

  unieważnienie,

  Zezwól na prośbę o uprawnienia.

  Funkcja allow wygląda tak:

  () => {...}

• deny

  unieważnienie,

  odrzucić prośbę o uprawnienia, Jest to działanie domyślne, jeśli nie wywołano metody allow.

  Funkcja deny wygląda tak:

  () => {...}

ExitReason

Chrome 141 lub nowsza wersja

Ciąg znaków wskazujący przyczynę wyjścia.

Typ wyliczeniowy

"normal"

„nieprawidłowy”

"crashed"

"killed"

"oom killed"

"oom"

„nie udało się uruchomić”

"integrity failure"

FileSystemPermissionRequest

Typ obiektu request, który towarzyszy zdarzeniu DOM filesystem permissionrequest.

Właściwości

• URL

  tekst

  Adres URL ramki żądającej dostępu do lokalnego systemu plików.

• allow

  unieważnienie,

  Zezwól na prośbę o uprawnienia.

  Funkcja allow wygląda tak:

  () => {...}

• deny

  unieważnienie,

  odrzucić prośbę o uprawnienia,

  Funkcja deny wygląda tak:

  () => {...}

FindCallbackResults

Zawiera wszystkie wyniki żądania wyszukiwania.

Właściwości

• activeMatchOrdinal

  liczba

  Numer porządkowy bieżącego dopasowania.

• anulowano

  wartość logiczna

  Wskazuje, czy żądanie wyszukiwania zostało anulowane.

• numberOfMatches

  liczba

  Liczba dopasowań elementu searchText na stronie.

• selectionRect

  SelectionRect

  Opisuje prostokąt wokół aktywnego dopasowania we współrzędnych ekranu.

FindOptions

Opcje żądania wyszukiwania.

Właściwości

• wstecz,

  boolean opcjonalne

  Flaga umożliwiająca znajdowanie dopasowań w odwrotnej kolejności. Wartością domyślną jest false.

• matchCase

  boolean opcjonalne

  Flaga dopasowania z uwzględnieniem wielkości liter. Wartością domyślną jest false.

FullscreenPermissionRequest

Chrome 43 lub nowsza wersja

Typ obiektu request, który towarzyszy zdarzeniu DOM fullscreen permissionrequest.

Właściwości

• pochodzenie

  tekst

  Źródło ramki w webview, która zainicjowała żądanie pełnego ekranu.

• allow

  unieważnienie,

  Zezwól na prośbę o uprawnienia.

  Funkcja allow wygląda tak:

  () => {...}

• deny

  unieważnienie,

  odrzucić prośbę o uprawnienia,

  Funkcja deny wygląda tak:

  () => {...}

GeolocationPermissionRequest

Typ obiektu request, który towarzyszy zdarzeniu DOM geolocation permissionrequest.

Właściwości

• URL

  tekst

  Adres URL ramki, która prosi o dostęp do danych geolokalizacyjnych.

• allow

  unieważnienie,

  Zezwól na prośbę o uprawnienia.

  Funkcja allow wygląda tak:

  () => {...}

• deny

  unieważnienie,

  odrzucić prośbę o uprawnienia, Jest to działanie domyślne, jeśli nie wywołano metody allow.

  Funkcja deny wygląda tak:

  () => {...}

HidPermissionRequest

Chrome 125 lub nowsza wersja

Typ obiektu request, który towarzyszy zdarzeniu DOM hid permissionrequest.

Właściwości

• URL

  tekst

  Adres URL ramki, która prosi o dostęp do interfejsu HID API.

• allow

  unieważnienie,

  Zezwól na prośbę o uprawnienia.

  Funkcja allow wygląda tak:

  () => {...}

• deny

  unieważnienie,

  odrzucić prośbę o uprawnienia, Jest to działanie domyślne, jeśli nie wywołano metody allow.

  Funkcja deny wygląda tak:

  () => {...}

InjectDetails

Szczegóły skryptu lub kodu CSS do wstrzyknięcia. Należy ustawić właściwość kodu lub pliku, ale nie można ustawić obu jednocześnie.

Właściwości

• kod

  ciąg znaków opcjonalny

  Kod JavaScript lub CSS do wstrzyknięcia.

  Ostrzeżenie: zachowaj ostrożność podczas używania parametru code. Nieprawidłowe użycie może narazić aplikację na ataki typu cross-site scripting.

• plik

  ciąg znaków opcjonalny

  Plik JavaScript lub CSS do wstrzyknięcia.

InjectionItems

Chrome 44 lub nowsza wersja

Typ elementu do wstrzyknięcia: kod lub zestaw plików.

Właściwości

• kod

  ciąg znaków opcjonalny

  Kod JavaScript lub CSS do wstrzyknięcia na pasujących stronach.

• pliki

  string[] opcjonalne

  Lista plików JavaScript lub CSS, które mają zostać wstawione na stronach z dopasowaniem. Są one wstrzykiwane w kolejności, w jakiej pojawiają się w tej tablicy.

LoadAbortReason

Chrome 141 lub nowsza wersja

Ciąg znaków wskazujący typ przerwania. Nie gwarantujemy, że ten ciąg znaków będzie zgodny wstecznie między wersjami. Nie wolno go analizować ani podejmować działań na podstawie jego zawartości. W niektórych przypadkach może też wystąpić błąd, którego nie ma na tej liście.

Typ wyliczeniowy

"ERR_ABORTED"

"ERR_INVALID_URL"

"ERR_DISALLOWED_URL_SCHEME"

"ERR_BLOCKED_BY_CLIENT"

"ERR_ADDRESS_UNREACHABLE"

"ERR_EMPTY_RESPONSE"

"ERR_FILE_NOT_FOUND"

"ERR_UNKNOWN_URL_SCHEME"

LoadPluginPermissionRequest

Typ obiektu request, który towarzyszy zdarzeniu DOM loadplugin permissionrequest.

Właściwości

• identifier

  tekst

  Ciąg znaków identyfikatora wtyczki.

• nazwa

  tekst

  Wyświetlana nazwa wtyczki.

• allow

  unieważnienie,

  Zezwól na prośbę o uprawnienia. Jest to działanie domyślne, jeśli nie wywołano metody deny.

  Funkcja allow wygląda tak:

  () => {...}

• deny

  unieważnienie,

  odrzucić prośbę o uprawnienia,

  Funkcja deny wygląda tak:

  () => {...}

MediaPermissionRequest

Typ obiektu request, który towarzyszy zdarzeniu DOM media permissionrequest.

Właściwości

• URL

  tekst

  Adres URL ramki, która prosi o dostęp do multimediów użytkownika.

• allow

  unieważnienie,

  Zezwól na prośbę o uprawnienia.

  Funkcja allow wygląda tak:

  () => {...}

• deny

  unieważnienie,

  odrzucić prośbę o uprawnienia, Jest to działanie domyślne, jeśli nie wywołano metody allow.

  Funkcja deny wygląda tak:

  () => {...}

NewWindow

Interfejs dołączony do zdarzeń DOM: newwindow.

Właściwości

• podłączyć

  unieważnienie,

  Dołącz żądaną stronę docelową do istniejącego elementu webview.

  Funkcja attach wygląda tak:

  (webview: object) => {...}

  • webview

    obiekt

    Element webview, do którego ma zostać dołączona strona docelowa.

• odrzuć

  unieważnienie,

  Anuluj prośbę o nowe okno.

  Funkcja discard wygląda tak:

  () => {...}

PermissionType

Chrome 141 lub nowsza wersja

Typ uprawnień, o które prosi aplikacja.

Typ wyliczeniowy

"media"

"geolocation"

"pointerLock"

„pobierz”

"loadplugin"

"filesystem"

"fullscreen"

"hid"

PointerLockPermissionRequest

Typ obiektu request, który towarzyszy zdarzeniu DOM pointerLock permissionrequest.

Właściwości

• lastUnlockedBySelf

  wartość logiczna

  Wskazuje, czy ramka wysyłająca żądanie była ostatnim klientem, który miał blokadę wskaźnika.

• URL

  tekst

  Adres URL ramki, która żąda blokady wskaźnika.

• userGesture

  wartość logiczna

  Określa, czy żądanie blokady wskaźnika zostało wysłane w wyniku gestu użytkownika.

• allow

  unieważnienie,

  Zezwól na prośbę o uprawnienia.

  Funkcja allow wygląda tak:

  () => {...}

• deny

  unieważnienie,

  odrzucić prośbę o uprawnienia, Jest to działanie domyślne, jeśli nie wywołano metody allow.

  Funkcja deny wygląda tak:

  () => {...}

SelectionRect

Opisuje prostokąt we współrzędnych ekranu.

Semantyka zawierania jest podobna do tablicy, tzn. współrzędna (left, top) jest uważana za zawartą w prostokącie, ale współrzędna (left + width, top) już nie.

Właściwości

• wysokość

  liczba

  Wysokość prostokąta.

• w lewo

  liczba

  Odległość od lewej krawędzi ekranu do lewej krawędzi prostokąta.

• góra

  liczba

  Odległość od górnej krawędzi ekranu do górnej krawędzi prostokąta.

• szerokość

  liczba

  Szerokość prostokąta.

StopFindingAction

Chrome 141 lub nowsza wersja

Określa, co zrobić z aktywnym dopasowaniem po zakończeniu sesji wyszukiwania. clear spowoduje usunięcie wyróżnienia aktywnego dopasowania; keep spowoduje zachowanie wyróżnienia aktywnego dopasowania; activate spowoduje zachowanie wyróżnienia aktywnego dopasowania i zasymulowanie kliknięcia tego dopasowania przez użytkownika. Domyślne działanie to keep.

Typ wyliczeniowy

"clear"

"keep"

"activate"

WebRequestEventInterface

Chrome 44 lub nowsza wersja

Interfejs, który zapewnia dostęp do zdarzeń webRequest na stronie gościa. Szczegółowe informacje o cyklu życia webRequest i powiązanych pojęciach znajdziesz w opisie interfejsu API rozszerzeń chrome.webRequest. Uwaga: zdarzenie chrome.webRequest.onActionIgnored nie jest obsługiwane w przypadku komponentów WebView.

Aby zilustrować różnice w użyciu w porównaniu z interfejsem webRequest API rozszerzeń, rozważmy ten przykładowy kod, który blokuje wszystkie żądania gości dotyczące adresów URL pasujących do *://www.evil.com/*:

webview.request.onBeforeRequest.addListener(
  function(details) { return {cancel: true}; },
  {urls: ["*://www.evil.com/*"]},
  ["blocking"]);

Dodatkowo ten interfejs obsługuje deklaratywne reguły webRequest za pomocą zdarzeń onRequest i onMessage. Więcej informacji o interfejsie API znajdziesz w artykule declarativeWebRequest.

Pamiętaj, że warunki i działania dla deklaratywnych żądań webRequest elementu webview powinny być tworzone na podstawie ich odpowiedników chrome.webViewRequest.*. Poniższy przykładowy kod deklaratywnie blokuje wszystkie żądania do "example.com" w komponencie webview myWebview:

var rule = {
  conditions: [
    new chrome.webViewRequest.RequestMatcher({ url: { hostSuffix: 'example.com' } })
  ],
  actions: [ new chrome.webViewRequest.CancelRequest() ]
};
myWebview.request.onRequest.addRules([rule]);

WindowOpenDisposition

Chrome 141 lub nowsza wersja

Żądane rozmieszczenie nowego okna.

Typ wyliczeniowy

"ignore"

"save_to_disk"

"current_tab"

"new_background_tab"

"new_foreground_tab"

"new_window"

"new_popup"

ZoomMode

Chrome 43 lub nowsza wersja

Określa sposób obsługi powiększania w webview.

Typ wyliczeniowy

„per-origin”
Zmiany powiększenia będą zachowywane w źródle powiększonej strony, tzn. wszystkie inne widoki internetowe w tej samej partycji, które są kierowane do tego samego źródła, również będą powiększone. Ponadto per-originzmiany powiększenia są zapisywane wraz z źródłem, co oznacza, że podczas przechodzenia na inne strony w tym samym źródle wszystkie będą powiększane do tego samego współczynnika powiększenia.

„per-view”
Zmiany powiększenia mają zastosowanie tylko w tym komponencie WebView, a zmiany powiększenia w innych komponentach WebView nie mają wpływu na powiększenie tego komponentu WebView. Ponadto zmiany powiększenia per-view są resetowane podczas nawigacji. Nawigacja w komponencie WebView zawsze powoduje wczytywanie stron z ich współczynnikami powiększenia dla poszczególnych źródeł (w zakresie partycji).

"disabled"
Wyłącza powiększanie w komponencie webview. Treści powrócą do domyślnego poziomu powiększenia, a wszystkie próby zmiany powiększenia zostaną zignorowane.

Właściwości

contentWindow

Odwołanie do obiektu, którego można użyć do publikowania wiadomości na stronie gościa.

Typ

ContentWindow

contextMenus

Chrome 44 lub nowsza wersja

Podobnie jak interfejs ContextMenus API w Chrome, ale dotyczy webview, a nie przeglądarki. Użyj interfejsu API webview.contextMenus, aby dodać elementy do menu kontekstowego webview. Możesz wybrać typy obiektów, do których mają być stosowane dodatki do menu kontekstowego, np. obrazy, hiperlinki i strony.

Typ

ContextMenus

request

Interfejs, który zapewnia dostęp do zdarzeń webRequest na stronie gościa.

Typ

WebRequestEventInterface

Metody

addContentScripts()

Chrome 44 lub nowsza wersja

chrome.webviewTag.addContentScripts(
  contentScriptList: [ContentScriptDetails, ...ContentScriptDetails[]],
): void

Dodaje reguły wstrzykiwania skryptów treści do webview. Gdy webview przejdzie na stronę pasującą do co najmniej jednej reguły, zostaną wstrzyknięte powiązane skrypty. Możesz automatycznie dodawać reguły lub aktualizować istniejące.

W tym przykładzie do zasobu webview dodano 2 reguły: „myRule” i „anotherRule”.

webview.addContentScripts([
  {
    name: 'myRule',
    matches: ['http://www.foo.com/*'],
    css: { files: ['mystyles.css'] },
    js: { files: ['jquery.js', 'myscript.js'] },
    run_at: 'document_start'
  },
  {
    name: 'anotherRule',
    matches: ['http://www.bar.com/*'],
    js: { code: "document.body.style.backgroundColor = 'red';" },
    run_at: 'document_end'
  }]);
 ...

// Navigates webview.
webview.src = 'http://www.foo.com';

Możesz odroczyć wywołanie addContentScripts, dopóki nie będziesz potrzebować wstrzykiwania skryptów.

Poniższy przykład pokazuje, jak zastąpić istniejącą regułę.

webview.addContentScripts([{
    name: 'rule',
    matches: ['http://www.foo.com/*'],
    js: { files: ['scriptA.js'] },
    run_at: 'document_start'}]);

// Do something.
webview.src = 'http://www.foo.com/*';
 ...
// Overwrite 'rule' defined before.
webview.addContentScripts([{
    name: 'rule',
    matches: ['http://www.bar.com/*'],
    js: { files: ['scriptB.js'] },
    run_at: 'document_end'}]);

Jeśli webview przejdzie do źródła (np. foo.com) i wywoła webview.addContentScripts, aby dodać „myRule”, musisz poczekać na następną nawigację, aby skrypty zostały wstrzyknięte. Jeśli chcesz natychmiastowego wstrzyknięcia, executeScript zrobi to, co trzeba.

Reguły są zachowywane nawet wtedy, gdy proces gościa ulegnie awarii lub zostanie zakończony, a także wtedy, gdy webview zostanie ponownie przypisany do procesu nadrzędnego.

Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji dotyczącej skryptów treści.

Parametry

• contentScriptList

  [ContentScriptDetails, ...ContentScriptDetails[]]

  Szczegóły skryptów treści do dodania.

back()

chrome.webviewTag.back(
  callback?: function,
): void

Jeśli to możliwe, przechodzi o 1 wpis wstecz w historii. Odpowiednik: go(-1).

Parametry

• callback

  function opcjonalne

  Chrome 44 lub nowsza wersja

  Parametr callback wygląda tak:

  (success: boolean) => void

  • sukces

    wartość logiczna

    Wskazuje, czy nawigacja się powiodła.

canGoBack()

chrome.webviewTag.canGoBack(): boolean

Wskazuje, czy można cofnąć się w historii. Stan tej funkcji jest zapisywany w pamięci podręcznej i aktualizowany przed każdym wywołaniem loadcommit, więc najlepiej wywoływać ją w loadcommit.

Zwroty

• wartość logiczna

canGoForward()

chrome.webviewTag.canGoForward(): boolean

Wskazuje, czy można przejść do przodu w historii. Stan tej funkcji jest zapisywany w pamięci podręcznej i aktualizowany przed każdym wywołaniem loadcommit, więc najlepiej wywoływać ją w loadcommit.

Zwroty

• wartość logiczna

captureVisibleRegion()

Chrome 50 lub nowsza wersja

chrome.webviewTag.captureVisibleRegion(
  options?: ImageDetails,
  callback: function,
): void

Przechwytuje widoczny obszar widoku internetowego.

Parametry

• Opcje

  ImageDetails opcjonalny

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (dataUrl: string) => void

  • dataUrl

    tekst

    Adres URL danych, który koduje obraz widocznego obszaru przechwyconej karty. Można go przypisać do właściwości „src” elementu obrazu HTML w celu wyświetlenia.

clearData()

chrome.webviewTag.clearData(
  options: ClearDataOptions,
  types: ClearDataTypeSet,
  callback?: function,
): void

Usuwa dane przeglądania z partycji webview.

Parametry

• Opcje

  ClearDataOptions

  Opcje określające, które dane mają zostać wyczyszczone.

• typy

  ClearDataTypeSet

  Typy danych do wyczyszczenia.

• callback

  function opcjonalne

  Parametr callback wygląda tak:

  () => void

executeScript()

chrome.webviewTag.executeScript(
  details: InjectDetails,
  callback?: function,
): void

Wstrzykuje kod JavaScript na stronie gościa.

Poniższy przykładowy kod używa wstrzykiwania skryptu, aby ustawić czerwony kolor tła strony gościa:

webview.executeScript({ code: "document.body.style.backgroundColor = 'red'" });

Parametry

• szczegóły

  InjectDetails

  Szczegóły skryptu do uruchomienia.

• callback

  function opcjonalne

  Parametr callback wygląda tak:

  (result?: any[]) => void

  • wynik

    any[] opcjonalny

    Wynik skryptu w każdej wstrzykniętej ramce.

find()

chrome.webviewTag.find(
  searchText: string,
  options?: FindOptions,
  callback?: function,
): void

Inicjuje żądanie wyszukiwania na stronie.

Parametry

• searchText

  tekst

  Ciąg znaków, który ma zostać znaleziony na stronie.

• Opcje

  FindOptions opcjonalny

  Opcje żądania wyszukiwania.

• callback

  function opcjonalne

  Parametr callback wygląda tak:

  (results?: FindCallbackResults) => void

  • wyniki

    FindCallbackResults opcjonalny

    Zawiera wszystkie wyniki żądania wyszukiwania. Parametr results można pominąć, jeśli nie jest używany w treści wywołania zwrotnego, np. gdy wywołanie zwrotne jest używane tylko do określenia, kiedy żądanie wyszukiwania zostało zakończone.

forward()

chrome.webviewTag.forward(
  callback?: function,
): void

Przechodzi do przodu o 1 wpis w historii, jeśli to możliwe. Odpowiednik: go(1).

Parametry

• callback

  function opcjonalne

  Chrome 44 lub nowsza wersja

  Parametr callback wygląda tak:

  (success: boolean) => void

  • sukces

    wartość logiczna

    Wskazuje, czy nawigacja się powiodła.

getAudioState()

Chrome 62 lub nowsza wersja

chrome.webviewTag.getAudioState(
  callback: function,
): void

Sprawdza stan dźwięku.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (audible: boolean) => void

  • audible

    wartość logiczna

getProcessId()

chrome.webviewTag.getProcessId(): number

Zwraca wewnętrzny identyfikator procesu Chrome dla bieżącego procesu strony internetowej gościa, dzięki czemu elementy osadzające mogą dowiedzieć się, na ilu gości wpłynie zakończenie procesu. Dwa procesy gościa będą współdzielić proces tylko wtedy, gdy należą do tej samej aplikacji i mają ten sam identyfikator partycji miejsca na dane. Wywołanie jest synchroniczne i zwraca zapisaną w pamięci podręcznej przez element osadzający informację o bieżącym identyfikatorze procesu. Identyfikator procesu nie jest taki sam jak identyfikator procesu systemu operacyjnego.

Zwroty

• liczba

getUserAgent()

chrome.webviewTag.getUserAgent(): string

Zwraca ciąg znaków klienta użytkownika używany przez webview w przypadku żądań stron gości.

Zwroty

• tekst

getZoom()

chrome.webviewTag.getZoom(
  callback: function,
): void

Pobiera bieżący współczynnik powiększenia.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (zoomFactor: number) => void

  • zoomFactor

    liczba

    Bieżący współczynnik powiększenia.

getZoomMode()

Chrome 43 lub nowsza wersja

chrome.webviewTag.getZoomMode(
  callback: function,
): void

Pobiera bieżący tryb powiększenia.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (ZoomMode: ZoomMode) => void

  • ZoomMode

    ZoomMode

    Bieżący tryb powiększenia urządzenia webview.

go()

chrome.webviewTag.go(
  relativeIndex: number,
  callback?: function,
): void

Przechodzi do wpisu w historii, używając indeksu historii powiązanego z bieżącą nawigacją. Jeśli żądana nawigacja jest niemożliwa, ta metoda nie działa.

Parametry

• relativeIndex

  liczba

  Względny indeks historii, do którego należy przejść w webview. Na przykład wartość 2 spowoduje przejście do przodu o 2 wpisy historii, jeśli to możliwe, a wartość -3 – przejście do tyłu o 3 wpisy.

• callback

  function opcjonalne

  Parametr callback wygląda tak:

  (success: boolean) => void

  • sukces

    wartość logiczna

    Wskazuje, czy nawigacja się powiodła.

insertCSS()

chrome.webviewTag.insertCSS(
  details: InjectDetails,
  callback?: function,
): void

Wstrzykiwanie kodu CSS na stronie gościa.

Parametry

• szczegóły

  InjectDetails

  Szczegóły kodu CSS do wstawienia.

• callback

  function opcjonalne

  Parametr callback wygląda tak:

  () => void

isAudioMuted()

Chrome 62 lub nowsza wersja

chrome.webviewTag.isAudioMuted(
  callback: function,
): void

Sprawdza, czy dźwięk jest wyciszony.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (muted: boolean) => void

  • Wyciszono

    wartość logiczna

isSpatialNavigationEnabled()

Chrome 71 lub nowsza wersja

chrome.webviewTag.isSpatialNavigationEnabled(
  callback: function,
): void

Sprawdza, czy nawigacja przestrzenna jest włączona w komponencie WebView.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (enabled: boolean) => void

  • aktywne

    wartość logiczna

isUserAgentOverridden()

chrome.webviewTag.isUserAgentOverridden(): void

Wskazuje, czy ciąg znaków klienta użytkownika webview został zastąpiony przez webviewTag.setUserAgentOverride.

loadDataWithBaseUrl()

chrome.webviewTag.loadDataWithBaseUrl(
  dataUrl: string,
  baseUrl: string,
  virtualUrl?: string,
): void

Wczytuje adres URL danych z określonym podstawowym adresem URL używanym w linkach względnych. Opcjonalnie można podać wirtualny adres URL, który będzie wyświetlany użytkownikowi zamiast adresu URL danych.

Parametry

• dataUrl

  tekst

  Adres URL danych do wczytania.

• baseUrl

  tekst

  Podstawowy adres URL, który będzie używany w linkach względnych.

• virtualUrl

  ciąg znaków opcjonalny

  URL, który będzie wyświetlany użytkownikowi (na pasku adresu).

print()

chrome.webviewTag.print(): void

Drukuje zawartość webview. Jest to równoważne wywołaniu funkcji drukowania ze skryptu z samego elementu webview.

reload()

chrome.webviewTag.reload(): void

Ponownie ładuje bieżącą stronę najwyższego poziomu.

removeContentScripts()

Chrome 44 lub nowsza wersja

chrome.webviewTag.removeContentScripts(
  scriptNameList?: string[],
): void

Usuwa skrypty treści z rozszerzenia webview.

W tym przykładzie usuwana jest reguła „myRule”, która została dodana wcześniej.

webview.removeContentScripts(['myRule']);

Możesz usunąć wszystkie reguły, wywołując:

webview.removeContentScripts();

Parametry

• scriptNameList

  string[] opcjonalne

  Lista nazw skryptów treści, które zostaną usunięte. Jeśli lista jest pusta, wszystkie skrypty treści dodane do webview zostaną usunięte.

setAudioMuted()

Chrome 62 lub nowsza wersja

chrome.webviewTag.setAudioMuted(
  mute: boolean,
): void

Ustawia stan wyciszenia dźwięku w komponencie WebView.

Parametry

• wycisz

  wartość logiczna

  Wartość wyciszenia dźwięku

setSpatialNavigationEnabled()

Chrome 71 lub nowsza wersja

chrome.webviewTag.setSpatialNavigationEnabled(
  enabled: boolean,
): void

Ustawia stan nawigacji przestrzennej w komponencie WebView.

Parametry

• aktywne

  wartość logiczna

  Wartość stanu nawigacji przestrzennej.

setUserAgentOverride()

chrome.webviewTag.setUserAgentOverride(
  userAgent: string,
): void

Zastąp ciąg znaków klienta użytkownika używany przez webview w przypadku żądań stron gości. Zastąpienie spowoduje, że wartości nagłówka interfejsu User-Agent Client Hints i wartości zwracane przez navigator.userAgentData będą puste w przypadku żądań stron gościa, do których zastosowano to zastąpienie.

Parametry

• userAgent

  tekst

  Ciąg znaków klienta użytkownika, którego chcesz użyć.

setZoom()

chrome.webviewTag.setZoom(
  zoomFactor: number,
  callback?: function,
): void

Zmienia współczynnik powiększenia strony. Zakres i trwałość tej zmiany zależą od bieżącego trybu powiększenia komponentu WebView (patrz webviewTag.ZoomMode).

Parametry

• zoomFactor

  liczba

  Nowy współczynnik powiększenia.

• callback

  function opcjonalne

  Parametr callback wygląda tak:

  () => void

setZoomMode()

Chrome 43 lub nowsza wersja

chrome.webviewTag.setZoomMode(
  ZoomMode: ZoomMode,
  callback?: function,
): void

Ustawia tryb powiększenia webview.

Parametry

• ZoomMode

  ZoomMode

  Określa sposób obsługi powiększania w webview.

• callback

  function opcjonalne

  Parametr callback wygląda tak:

  () => void

stop()

chrome.webviewTag.stop(): void

Zatrzymuje wczytywanie bieżącej nawigacji webview, jeśli jest w toku.

stopFinding()

chrome.webviewTag.stopFinding(
  action?: StopFindingAction,
): void

Kończy bieżącą sesję wyszukiwania (usuwa wszystkie wyróżnienia) i anuluje wszystkie trwające żądania wyszukiwania.

Parametry

• działanie

  StopFindingAction opcjonalny

  Określa, co zrobić z aktywnym dopasowaniem po zakończeniu sesji wyszukiwania. clear spowoduje usunięcie wyróżnienia aktywnego dopasowania; keep spowoduje zachowanie wyróżnienia aktywnego dopasowania; activate spowoduje zachowanie wyróżnienia aktywnego dopasowania i zasymulowanie kliknięcia tego dopasowania przez użytkownika. Domyślne działanie to keep.

terminate()

chrome.webviewTag.terminate(): void

Wymusza zakończenie procesu renderowania strony internetowej gościa. Może to mieć wpływ na wiele tagów webview w bieżącej aplikacji, jeśli korzystają one z tego samego procesu, ale nie wpłynie na tagi webview w innych aplikacjach.

Wydarzenia

close

chrome.webviewTag.close.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy okno gościa próbuje się zamknąć.

Poniższy przykładowy kod powoduje przejście z webview do about:blank, gdy gość próbuje się zamknąć.

webview.addEventListener('close', function() {
  webview.src = 'about:blank';
});

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  () => void

consolemessage

chrome.webviewTag.consolemessage.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy okno gościa rejestruje komunikat konsoli.

Poniższy przykładowy kod przekazuje wszystkie komunikaty logu do konsoli elementu osadzającego bez względu na poziom logu i inne właściwości.

webview.addEventListener('consolemessage', function(e) {
  console.log('Guest page logged a message: ', e.message);
});

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (level: number, message: string, line: number, sourceId: string) => void

  • poziom

    liczba

  • wiadomość

    tekst

  • linia

    liczba

  • sourceId

    tekst

contentload

chrome.webviewTag.contentload.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy okno gościa uruchamia zdarzenie load, czyli gdy wczytywany jest nowy dokument. Nie obejmuje to nawigacji na stronie w bieżącym dokumencie ani asynchronicznego wczytywania zasobów.

Poniższy przykładowy kod zmienia domyślny rozmiar czcionki elementu body gościa po wczytaniu strony:

webview.addEventListener('contentload', function() {
  webview.executeScript({ code: 'document.body.style.fontSize = "42px"' });
});

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  () => void

dialog

chrome.webviewTag.dialog.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy okno gościa próbuje otworzyć okno modalne za pomocą window.alert, window.confirm lub window.prompt.

Obsługa tego zdarzenia spowoduje zablokowanie procesu gościa, dopóki każdy detektor zdarzeń nie zwróci wyniku lub obiekt dialog nie stanie się nieosiągalny (jeśli wywołano preventDefault()).

Domyślnie okno jest anulowane.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (messageType: DialogMessageType, messageText: string, dialog: DialogController) => void

  • messageType

    DialogMessageType

  • messageText

    tekst

  • okno dialogowe

    DialogController

exit

chrome.webviewTag.exit.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy proces renderujący treści z internetu gościa zostanie zakończony.

Poniższy przykładowy kod wyświetli komunikat pożegnalny, gdy strona gościa ulegnie awarii:

webview.addEventListener('exit', function(e) {
  if (e.reason === 'crash') {
    webview.src = 'data:text/plain,Goodbye, world!';
  }
});

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (details: object) => void

  • szczegóły

    obiekt

    • processID

      liczba

      Wewnętrzny identyfikator Chrome procesu, który został zakończony.

    • reason

      ExitReason

      Ciąg znaków wskazujący przyczynę wyjścia.

findupdate

chrome.webviewTag.findupdate.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy dostępne są nowe wyniki wyszukiwania dla aktywnego żądania wyszukiwania. Może się to zdarzyć wielokrotnie w przypadku pojedynczego żądania wyszukiwania, gdy zostaną znalezione dopasowania.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (searchText: string, numberOfMatches: number, activeMatchOrdinal: number, selectionRect: SelectionRect, canceled: boolean, finalUpdate: string) => void

  • searchText

    tekst

  • numberOfMatches

    liczba

  • activeMatchOrdinal

    liczba

  • selectionRect

    SelectionRect

  • anulowano

    wartość logiczna

  • finalUpdate

    tekst

loadabort

chrome.webviewTag.loadabort.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy wczytywanie najwyższego poziomu zostało przerwane bez zatwierdzenia. Jeśli zdarzenie nie zostanie zablokowane, w konsoli pojawi się komunikat o błędzie.

Uwaga: gdy wczytywanie zasobu zostanie przerwane, po zdarzeniu loadabort ostatecznie nastąpi zdarzenie loadstop, nawet jeśli wszystkie zatwierdzone wczytywania od ostatniego zdarzenia loadstop (jeśli takie miało miejsce) zostały przerwane.

Uwaga: gdy wczytywanie adresu URL „about” lub adresu URL JavaScript zostanie przerwane, zostanie wywołane zdarzenie loadabort, a następnie webview zostanie przekierowany na stronę „about:blank”.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (url: string, isTopLevel: boolean, code: number, reason: LoadAbortReason) => void

  • URL

    tekst

  • isTopLevel

    wartość logiczna

  • kod

    liczba

  • reason

    LoadAbortReason

loadcommit

chrome.webviewTag.loadcommit.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane po zatwierdzeniu wczytywania. Obejmuje to nawigację w ramach bieżącego dokumentu oraz wczytywanie dokumentów w ramkach podrzędnych, ale nie obejmuje wczytywania zasobów asynchronicznych.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (url: string, isTopLevel: boolean) => void

  • URL

    tekst

  • isTopLevel

    wartość logiczna

loadredirect

chrome.webviewTag.loadredirect.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy żądanie wczytania najwyższego poziomu zostało przekierowane na inny adres URL.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (oldUrl: string, newUrl: string, isTopLevel: boolean) => void

  • oldUrl

    tekst

  • newUrl

    tekst

  • isTopLevel

    wartość logiczna

loadstart

chrome.webviewTag.loadstart.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane po rozpoczęciu wczytywania.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (url: string, isTopLevel: boolean) => void

  • URL

    tekst

  • isTopLevel

    wartość logiczna

loadstop

chrome.webviewTag.loadstop.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane po zakończeniu wszystkich wczytywań na poziomie ramki na stronie gościa (w tym wszystkich jej podramkach). Obejmuje to nawigację w ramach bieżącego dokumentu oraz wczytywanie dokumentów w ramkach podrzędnych, ale nie obejmuje wczytywania zasobów asynchronicznych. To zdarzenie jest wywoływane za każdym razem, gdy liczba wczytań na poziomie dokumentu zmienia się z 1 (lub więcej) na 0. Jeśli np. strona, która została już wczytana (czyli loadstop, który został już uruchomiony) tworzy nowy element iframe, który wczytuje stronę, a następnie po zakończeniu wczytywania strony w elemencie iframe uruchamia się drugi loadstop. Ten wzorzec jest często obserwowany na stronach, które wczytują reklamy.

Uwaga: gdy zatwierdzone wczytywanie zostanie przerwane, po zdarzeniu loadabort ostatecznie nastąpi zdarzenie loadstop, nawet jeśli wszystkie zatwierdzone wczytywania od ostatniego zdarzenia loadstop (jeśli miało miejsce) zostały przerwane.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  () => void

newwindow

chrome.webviewTag.newwindow.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy strona gościa próbuje otworzyć nowe okno przeglądarki.

Poniższy przykładowy kod utworzy i otworzy nowy obiekt webview w komponencie osadzającym dla każdego żądanego nowego okna:

webview.addEventListener('newwindow', function(e) {
  var newWebview = document.createElement('webview');
  document.body.appendChild(newWebview);
  e.window.attach(newWebview);
});

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (window: NewWindow, targetUrl: string, initialWidth: number, initialHeight: number, name: string, windowOpenDisposition: WindowOpenDisposition) => void

  • okno

    NewWindow

  • targetUrl

    tekst

  • initialWidth

    liczba

  • initialHeight

    liczba

  • nazwa

    tekst

  • windowOpenDisposition

    WindowOpenDisposition

permissionrequest

chrome.webviewTag.permissionrequest.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy strona gościa musi poprosić o specjalne uprawnienia od elementu osadzającego.

Poniższy przykładowy kod przyzna stronie gościa dostęp do interfejsu API webkitGetUserMedia. Pamiętaj, że aplikacja korzystająca z tego przykładowego kodu musi sama określić uprawnienia manifestu audioCapture lub videoCapture:

webview.addEventListener('permissionrequest', function(e) {
  if (e.permission === 'media') {
    e.request.allow();
  }
});

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (permission: PermissionType, request: object) => void

  • uprawnienie

    PermissionType

  • żądanie

    obiekt

responsive

chrome.webviewTag.responsive.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy proces renderujący treści z internetu gościa ponownie zacznie reagować po okresie braku reakcji.

Poniższy przykładowy kod będzie powodować pojawianie się lub znikanie elementu webview, gdy stanie się on responsywny lub nieresponsywny:

webview.style.webkitTransition = 'opacity 250ms';
webview.addEventListener('unresponsive', function() {
  webview.style.opacity = '0.5';
});
webview.addEventListener('responsive', function() {
  webview.style.opacity = '1';
});

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (processID: number) => void

  • processID

    liczba

sizechanged

chrome.webviewTag.sizechanged.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy rozmiar umieszczonych treści z internetu został zmieniony za pomocą autosize. Uruchamia się tylko wtedy, gdy włączona jest usługa autosize.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (oldWidth: number, oldHeight: number, newWidth: number, newHeight: number) => void

  • oldWidth

    liczba

  • oldHeight

    liczba

  • newWidth

    liczba

  • newHeight

    liczba

unresponsive

chrome.webviewTag.unresponsive.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy proces renderujący treści z internetu przestaje odpowiadać. To zdarzenie zostanie wygenerowane raz z pasującym zdarzeniem odpowiedzi, jeśli gość ponownie zacznie odpowiadać.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (processID: number) => void

  • processID

    liczba

zoomchange

chrome.webviewTag.zoomchange.addListener(
  callback: function,
)

Uruchamiane, gdy zmienia się powiększenie strony.

Parametry

• callback

  funkcja

  Parametr callback wygląda tak:

  (oldZoomFactor: number, newZoomFactor: number) => void

  • oldZoomFactor

    liczba

  • newZoomFactor

    liczba