تاریخ انتشار: ۱۱ مارس ۲۰۲۶، آخرین به‌روزرسانی: ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶
با رایج‌تر شدن عامل‌های هوش مصنوعی در مرورگرها، توسعه‌دهندگان وب این سؤال را می‌پرسند: «آیا WebMCP جایگزین Model Context Protocol (MCP) خواهد شد؟» این سؤال از یک سوءتفاهم ناشی می‌شود. برای ایجاد تجربه عاملی، لازم نیست بین MCP و WebMCP یکی را انتخاب کنید. WebMCP افزونه یا جایگزینی برای MCP نیست.
WebMCP و MCP نیازهای متفاوتی را برطرف می‌کنند. WebMCP هدف ویژگی‌های برنامه را شفاف‌سازی می‌کند و عامل مرورگری با قابلیت‌های بیشتر برای تعامل با وب‌سایتتان ارائه می‌دهد.
تفاوت بین این دو فناوری را مانند تفاوت بین مرکز تماس یک شرکت و یک کارشناس داخل فروشگاه درنظر بگیرید:
- MCP یک مرکز تماس است. در هر زمان و از هر جایی دردسترس است. این برنامه به داده‌ها دسترسی دارد و تکالیف اصلی را درصورت نیاز انجام می‌دهد.
- WebMCP یک کارشناس درون‌فروشگاهی است. این ویژگی فقط زمانی دردسترس است که کاربر در صفحه شما باشد. این فایل به عامل‌ها کمک می‌کند به‌جای تلاش برای درک واسط کاربری طراحی‌شده برای انسان‌ها، مستقیماً از ویژگی‌های سایت شما استفاده کنند.
این دو باهم به عامل‌ها کمک می‌کنند تا تکالیف شخصی‌سازی‌شده را ازطرف کاربران انسانی انجام دهند.
توابع و هدف
هر دو فناوری فلسفه یکسانی دارند: ایجاد روشی استاندارد و قابل‌اعتماد برای برنامه‌ها تا ابزارهایشان را دراختیار عامل‌های هوش مصنوعی قرار دهند.
در عمل، این شامل موارد زیر می‌شود:
- کشف ابزار ساختاریافته: آن‌ها روشی ماشین‌خوانا برای عامل فراهم می‌کنند تا بپرسد «چه کاری می‌توانید انجام دهید؟» و فهرست واضحی از ابزارهای دردسترس، پارامترهای آن‌ها، و هدفشان دریافت کند.
- اجرای قابل‌پیش‌بینی: آن‌ها حدس زدن را با فراخوانی‌های صریح تابع جایگزین می‌کنند. عامل ابزار تعریف‌شده‌ای را فراخوانی می‌کند. مدل معمولاً انتخاب می‌کند که کدام ابزار فراخوانی شود و مهار آن را اجرا می‌کند. در برخی موارد، مانند بازیابی از یک خطا، مهار می‌تواند مستقیماً یک ابزار را فراخوانی کند.
- هدف واضح: قابلیت‌هایشان را به‌طور صریح اعلام می‌کنند. بدون WebMCP و MCP، عامل‌ها براساس درک واسط کاربر حدس می‌زنند چه اقدامی انجام دهند. با WebMCP و MCP، عامل‌ها شرح صریحی از هر ویژگی دریافت می‌کنند، بدون اینکه نیاز باشد کنش‌ها را از عناصر میانای کاربر استنباط کنند.
تفاوت اصلی بین WebMCP و MCP در محل قرارگیری عملکرد برنامه است.
MCP عامل‌ها را به سرویس‌های شما متصل می‌کند
پروتکل زمینه‌ای مدل (MCP) استانداردی است که عامل‌های هوش مصنوعی (چه مبتنی بر مرورگر باشند و چه نباشند) را به سیستم‌های خارجی، ازجمله منابع داده، ابزارها، و گردش‌های کاری متصل می‌کند. این پروتکل جهانی است و براساس JSON-RPC 2.0 ساخته شده است (که روی انتقال‌هایی مانند stdio یا HTTP اجرا می‌شود). این چارچوب ازطریق کیت‌های توسعه نرم‌افزار مختص زبان، مانند Rust، Python، و TypeScript پیاده‌سازی می‌شود.
WebMCP عامل‌ها را به صفحه وب شما متصل می‌کند
WebMCP یک استاندارد پیشنهادی مرورگر است که به صفحه‌ها اجازه می‌دهد ابزارها را برای عامل‌هایی که در مرورگر کار می‌کنند نمایان کنند. می‌توانید این میاناهای برنامه‌سازی کاربردی را با مشخصه‌های HTML یا جاوا اسکریپت پیاده‌سازی کنید. مرورگر به‌عنوان برقرارکننده ارتباط بین وب‌سایت شما و نماینده عمل می‌کند.
WebMCP را مجموعه‌ای از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی «الهام‌گرفته از MCP» درنظر بگیرید، نه پیاده‌سازی مستقیم جاوا اسکریپت از MCP. WebMCP به‌طور خاص برای مرورگر ساخته شده است و مفاهیم مختلف سمت سرور، مانند منابع را حذف می‌کند.
کنترل نحوه دسترسی عامل‌ها به وب‌سایت شما
با WebMCP، می‌توانید مسیر ترجیحی را برای تکمیل برخی‌از تکالیف به عامل‌ها ارائه دهید. این کار چند مزیت کلیدی دارد:
- سرعت و قابلیت اطمینان: چون WebMCP از سیستم‌های داخلی مرورگر استفاده می‌کند، عامل می‌تواند بدون پرش شبکه اضافی، ابزار را فراخوانی کند.
- ساخته‌شده برای ماندگاری: ابزارهای WebMCP به منطق برنامه متصل می‌شوند، نه طراحی. این یعنی ابزارهای ضروری از چیدمان جدا شده‌اند. می‌توانید وب‌سایتتان را بدون اینکه توانایی عامل برای تعامل صحیح با آن را ازبین ببرید، بازطراحی کنید.
- کنترل در دست شما است: شما به‌وضوح روش ترجیحی را برای تعامل عامل با سایتتان تعریف می‌کنید، به‌جای اینکه امیدوار باشید عامل دکمه درست را برای کلیک کردن پیدا کند. منطق برنامه‌تان را به‌گونه‌ای تعریف می‌کنید که عامل بتواند آن را درک کند و او را مستقیماً راهنمایی می‌کنید، به‌جای اینکه امیدوار باشید کنش‌ها را از واسط کاربر استنباط کند.
کنترل دسترسی به میانای کاربر
برای درک تفاوت، این سؤال را درنظر بگیرید: «چه کسی مالک واسط کاربر است؟» برنامه‌های MCP میانای کاربری برنامه شما را در میانای کاربری نماینده‌ها ارائه می‌کنند. میانای شما باید با این محدودیت‌ها مطابقت داشته باشد و به برنامه جدید و جداگانه‌ای نیاز دارد.
WebMCP به نماینده‌ها کمک می‌کند به‌طور هم‌زمان با وب‌سایت فعلی شما تعامل برقرار کنند. ابزارها در صفحه با جلسه کاربر اجرا می‌شوند. به‌جای اینکه برنامه شما مهمان درون عامل باشد، عامل مهمان پلاتفرم شما است.
نکته مهم این است که ابزارهای WebMCP زودگذر هستند. این کوکی‌ها فقط زمانی وجود دارند که صفحه‌تان باز باشد. وقتی کاربر از صفحه خارج می‌شود یا برگه را می‌بندد، ابزارهای WebMCP صفحه غیرقابل‌دسترس می‌شوند.
استفاده از WebMCP و MCP
هنگام انتخاب راه‌حل مناسب برای ویژگی‌ها یا عملکردهای خاص، بافت و دردسترس بودن را درنظر بگیرید:
| MCP | WebMCP | |
|---|---|---|
| این چیست | پروتکلی که عامل‌ها را به سیستم‌های زیرینه متصل می‌کند | یک میانای برنامه‌سازی کاربردی جاوا اسکریپت برای صفحات وب جهت ارائه ابزار به نمایندگان |
| محل قرارگیری ابزارها | در سرور | در صفحه وب |
| چه کسی می‌تواند ابزارها را فراخوانی کند | هر کارخواه MCP | هر عامل یا کارخواهی که به صفحه رندرشده دسترسی دارد (مرورگرها، نماهای وب، و غیره) |
| کجا کد اجرا می‌شود | سرور | زمان اجرای جاوا اسکریپت صفحه |
| وقتی دردسترس باشد | همیشه، تا زمانی که سرور فعال باشد | فقط وقتی صفحه باز است |
| از اطلاعات ورود به سیستم چه کسی استفاده می‌کند | اطلاعات کاربری خودش | جلسه کنونی کاربر |
| رابط کاربری | هیچ‌کدام، یا در برنامه نماینده نشان داده می‌شود | وب‌سایت خودتان، و عامل روی آن کار می‌کند |
| واحدهای سازنده | ابزارها، منابع، پیام‌واره‌ها | فقط ابزارها |
| اکتشاف ابزار | کاربر یا برنامه سرور را اضافه می‌کند | صفحه آن‌ها را به‌طور پویا در جلسه فعال ثبت می‌کند |
| بهترین کاربرد | تکالیف پس‌زمینه و دسترسی به داده‌ها | کنش‌های وب درون‌بافتی، ادغام‌های جلسه سمت کارخواه، و خودکارسازی وب |
برنامه‌ها می‌توانند از هر دو بهره‌مند شوند:
- مدیریت منطق اصلی با MCP: سرور MCP شما به‌عنوان یک لایه خدماتی بنیادی عمل می‌کند. این بخش منطق اصلی کسب‌وکار، بازیابی داده، و کارهای پس‌زمینه را مدیریت می‌کند. این کار تضمین می‌کند که سرویس شما مستقل از پلاتفرم است و همیشه برای نماینده‌ها دردسترس است.
- ساختن میانای کاربر زمینه‌ای با WebMCP: WebMCP مرحله نهایی است، اتصالی برای عامل‌ها مستقیماً به وب‌سایت شما. این مدل برای تعاملات درون‌مرورگری و بافتاری طراحی شده است و به نماینده اجازه می‌دهد تا زمانی که وب‌سایت شما برای کاربر باز است، با سرعت و اطمینان ازطرف کاربر اقدام کند.
MCP و WebMCP را به‌عنوان شریک درنظر بگیرید، نه رقیب. WebMCP روشی با وفاداری بالا برای عامل هوشواره‌ای مبتنی بر مرورگر ارائه می‌دهد تا با دنیای خاصی که کاربر در برگه خود می‌بیند تعامل داشته باشد.