chrome.app.window

شرح

از chrome.app.window API برای ایجاد پنجره‌ها استفاده کنید. پنجره‌ها دارای قاب اختیاری با نوار عنوان و کنترل‌های اندازه هستند. این برگه‌ها با هیچ‌کدام از پنجره‌های مرورگر Chrome مرتبط نیستند. برای نمایش این گزینه‌ها، نمونه وضعیت پنجره را ببینید.

انواع

AppWindow

مشخصات

  • contentWindow

    پنجره

    شیء «پنجره» جاوا اسکریپت برای فرزند ایجادشده.

  • id

    رشته

    شناسه‌ای که پنجره با آن ایجاد شده است.

  • innerBounds

    مرزها

    موقعیت، اندازه، و محدودیت‌های محتوای پنجره که شامل تزئینات پنجره نمی‌شود. این ویژگی در Chrome 36 جدید است.

  • outerBounds

    مرزها

    موقعیت، اندازه، و محدودیت‌های پنجره، که شامل تزئینات پنجره، مانند نوار عنوان و قاب می‌شود. این ویژگی در Chrome 36 جدید است.

  • clearAttention

    باطل کردن

    توجه به پنجره را پاک کنید.

    تابع clearAttention به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

  • بستن

    باطل کردن

    پنجره را ببندید.

    تابع close به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

  • drawAttention

    باطل کردن

    توجه را به پنجره جلب کنید.

    تابع drawAttention به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

  • فوکوس

    باطل کردن

    فوکوس روی پنجره.

    تابع focus به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

  • تمام‌صفحه

    باطل کردن

    پنجره را تمام‌صفحه می‌کند.

    کاربر می‌تواند با فشار دادن کلید ESC، پنجره را بازیابی کند. یک برنامه می‌تواند با درخواست کردن اجازه app.window.fullscreen.overrideEsc و لغو کردن رویداد با فراخوانی .preventDefault() در گرداننده‌های keydown و keyup، از خروج از حالت تمام‌صفحه هنگام فشار دادن ESC جلوگیری کند، مانند این:

    window.onkeydown = window.onkeyup = function(e) { if (e.keyCode == 27 /* ESC *\/) { e.preventDefault(); } };

    توجه: window.fullscreen() باعث می‌شود کل پنجره تمام‌صفحه شود و به اشاره کاربر نیاز ندارد. از HTML5 fullscreen API نیز می‌توان برای ورود به حالت تمام‌صفحه استفاده کرد (برای جزئیات بیشتر، Web APIs را ببینید).

    تابع fullscreen به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

  • getBounds

    باطل کردن

    منسوخ‌شده

    از innerBounds یا outerBounds استفاده کنید.

    مرزهای داخلی پنجره را به‌عنوان شیء ContentBounds دریافت کنید.

    تابع getBounds به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

  • پنهان کردن

    باطل کردن

    پنجره را پنهان کنید. اگر پنجره ازقبل پنهان باشد، کاری انجام نمی‌شود.

    تابع hide به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

  • isAlwaysOnTop

    باطل کردن

    آیا پنجره همیشه در بالا است؟

    تابع isAlwaysOnTop به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

    • returns

      بولی

  • isFullscreen

    باطل کردن

    آیا پنجره تمام‌صفحه است؟ اگر پنجره به‌صورت تمام‌صفحه ایجاد شده باشد یا ازطریق AppWindow یا HTML5 fullscreen APIs تمام‌صفحه شده باشد، این مقدار درست خواهد بود.

    تابع isFullscreen به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

    • returns

      بولی

  • isMaximized

    باطل کردن

    آیا پنجره بیشینه شده است؟

    تابع isMaximized به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

    • returns

      بولی

  • isMinimized

    باطل کردن

    آیا پنجره کوچک شده است؟

    تابع isMinimized به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

    • returns

      بولی

  • بزرگ کردن

    باطل کردن

    پنجره را بزرگ کنید.

    تابع maximize به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

  • کوچک کردن

    باطل کردن

    پنجره را کوچک کنید.

    تابع minimize به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

  • moveTo

    باطل کردن

    از Chrome 43 منسوخ شده است

    از outerBounds استفاده کنید.

    پنجره را به موقعیت (left، top) منتقل کنید.

    تابع moveTo به‌صورت زیر است: 

    (left: number, top: number) => {...}

    • چپ

      شماره

    • بالا

      شماره

  • resizeTo

    باطل کردن

    از Chrome 43 منسوخ شده است

    از outerBounds استفاده کنید.

    اندازه پنجره را به width×height پیکسل تغییر دهید.

    تابع resizeTo به‌صورت زیر است: 

    (width: number, height: number) => {...}

    • عرض

      شماره

    • ارتفاع

      شماره

  • بازگرداندن

    باطل کردن

    بازیابی پنجره، خروج از حالت بیشینه‌شده، کمینه‌شده، یا تمام‌صفحه.

    تابع restore به‌صورت زیر است: 

    () => {...}

  • setAlwaysOnTop

    باطل کردن

    تنظیم کنید که آیا پنجره باید بالاتر از اکثر پنجره‌های دیگر بماند یا نه. به اجازه alwaysOnTopWindows نیاز دارد.

    تابع setAlwaysOnTop به‌صورت زیر است: 

    (alwaysOnTop: boolean) => {...}

    • alwaysOnTop

      بولی

  • setBounds

    باطل کردن

    منسوخ‌شده

    از innerBounds یا outerBounds استفاده کنید.

    مرزهای داخلی پنجره را تنظیم کنید.

    تابع setBounds به‌صورت زیر است: 

    (bounds: ContentBounds) => {...}

  • setVisibleOnAllWorkspaces

    باطل کردن

    تنظیم کنید که آیا پنجره در همه فضاهای کاری نمایان باشد یا نه. (فقط برای پلاتفرم‌هایی که از این ویژگی پشتیبانی می‌کنند).

    تابع setVisibleOnAllWorkspaces به‌صورت زیر است: 

    (alwaysVisible: boolean) => {...}

    • alwaysVisible

      بولی

  • نمایش

    باطل کردن

    پنجره را نشان دهید. اگر پنجره ازقبل نمایان باشد، کاری انجام نمی‌شود. اگر focused روی true تنظیم شده باشد یا حذف شده باشد، پنجره را متمرکز می‌کند.

    تابع show به‌صورت زیر است: 

    (focused?: boolean) => {...}

    • متمرکز

      بولی اختیاری

Bounds

مشخصات

  • ارتفاع

    شماره

    از این ویژگی می‌توان برای خواندن یا نوشتن ارتفاع فعلی محتوا یا پنجره استفاده کرد.

  • چپ

    شماره

    از این ویژگی می‌توان برای خواندن یا نوشتن مختصات X فعلی محتوا یا پنجره استفاده کرد.

  • maxHeight

    شماره اختیاری

    از این ویژگی می‌توان برای خواندن یا نوشتن حداکثر ارتفاع فعلی محتوا یا پنجره استفاده کرد. مقدار null نشان‌دهنده «نامشخص» است.

  • maxWidth

    شماره اختیاری

    از این ویژگی می‌توان برای خواندن یا نوشتن حداکثر عرض فعلی محتوا یا پنجره استفاده کرد. مقدار null نشان‌دهنده «نامشخص» است.

  • minHeight

    شماره اختیاری

    از این ویژگی می‌توان برای خواندن یا نوشتن حداقل ارتفاع فعلی محتوا یا پنجره استفاده کرد. مقدار null نشان‌دهنده «نامشخص» است.

  • minWidth

    شماره اختیاری

    از این ویژگی می‌توان برای خواندن یا نوشتن حداقل عرض فعلی محتوا یا پنجره استفاده کرد. مقدار null نشان‌دهنده «نامشخص» است.

  • بالا

    شماره

    از این ویژگی می‌توان برای خواندن یا نوشتن مختصات Y فعلی محتوا یا پنجره استفاده کرد.

  • عرض

    شماره

    از این ویژگی می‌توان برای خواندن یا نوشتن عرض فعلی محتوا یا پنجره استفاده کرد.

  • setMaximumSize

    باطل کردن

    محدودیت‌های حداکثر اندازه محتوا یا پنجره را تنظیم کنید. برای برداشتن محدودیت، حداکثر عرض یا ارتفاع را می‌توان روی null تنظیم کرد. مقدار undefined باعث می‌شود محدودیت بدون تغییر باقی بماند.

    تابع setMaximumSize به‌صورت زیر است: 

    (maxWidth: number, maxHeight: number) => {...}

    • maxWidth

      شماره

    • maxHeight

      شماره

  • setMinimumSize

    باطل کردن

    محدودیت‌های حداقل اندازه محتوا یا پنجره را تنظیم کنید. برای برداشتن محدودیت، حداقل عرض یا ارتفاع را می‌توان روی null تنظیم کرد. مقدار undefined باعث می‌شود محدودیت بدون تغییر باقی بماند.

    تابع setMinimumSize به‌صورت زیر است: 

    (minWidth: number, minHeight: number) => {...}

    • minWidth

      شماره

    • minHeight

      شماره

  • setPosition

    باطل کردن

    موقعیت چپ و بالای محتوا یا پنجره را تنظیم کنید.

    تابع setPosition به‌صورت زیر است: 

    (left: number, top: number) => {...}

    • چپ

      شماره

    • بالا

      شماره

  • setSize

    باطل کردن

    عرض و ارتفاع محتوا یا پنجره را تنظیم کنید.

    تابع setSize به‌صورت زیر است: 

    (width: number, height: number) => {...}

    • عرض

      شماره

    • ارتفاع

      شماره

BoundsSpecification

مشخصات

  • ارتفاع

    شماره اختیاری

    ارتفاع محتوا یا پنجره.

  • چپ

    شماره اختیاری

    مختصات X محتوا یا پنجره.

  • maxHeight

    شماره اختیاری

    حداکثر ارتفاع محتوا یا پنجره.

  • maxWidth

    شماره اختیاری

    حداکثر پهنای محتوا یا پنجره.

  • minHeight

    شماره اختیاری

    حداقل ارتفاع محتوا یا پنجره.

  • minWidth

    شماره اختیاری

    حداقل عرض محتوا یا پنجره.

  • بالا

    شماره اختیاری

    مختصات Y محتوا یا پنجره.

  • عرض

    شماره اختیاری

    عرض محتوا یا پنجره.

ContentBounds

مشخصات

  • ارتفاع

    شماره اختیاری

  • چپ

    شماره اختیاری

  • بالا

    شماره اختیاری

  • عرض

    شماره اختیاری

CreateWindowOptions

مشخصات

  • alwaysOnTop

    بولی اختیاری

    اگر درست باشد، پنجره بالاتر از اکثر پنجره‌های دیگر باقی خواهد ماند. اگر چندین پنجره از این نوع وجود داشته باشد، پنجره‌ای که درحال‌حاضر روی آن تمرکز شده است در پیش‌زمینه قرار خواهد گرفت. به اجازه alwaysOnTopWindows نیاز دارد. پیش‌فرض: نادرست.

    برای تغییر این ویژگی پس‌از ایجاد، setAlwaysOnTop() را در پنجره فراخوانی کنید.

  • حدود

    ContentBounds اختیاری

    منسوخ‌شده

    از innerBounds یا outerBounds استفاده کنید.

    اندازه و موقعیت محتوا در پنجره (به‌استثنای نوار عنوان). اگر شناسه‌ای نیز مشخص شده باشد و پنجره‌ای با شناسه منطبق قبلاً نشان داده شده باشد، به‌جای آن از حدود به‌خاطر سپرده‌شده پنجره استفاده خواهد شد.

  • متمرکز

    بولی اختیاری

    اگر درست باشد، پنجره هنگام ایجاد شدن متمرکز خواهد شد. پیش‌فرض: true.

  • قاب

    رشته | FrameOptions اختیاری

    نوع قاب: none یا chrome (به‌طور پیش‌فرض chrome). برای none، می‌توان از ویژگی CSS -webkit-app-region برای اعمال قابلیت کشیدن به پنجره برنامه استفاده کرد. از -webkit-app-region: drag می‌توان برای علامت‌گذاری مناطق کشیدنی استفاده کرد. از no-drag می‌توان برای غیرفعال کردن این سبک در عناصر تودرتو استفاده کرد.

    استفاده از FrameOptions در M36 جدید است.

  • مخفی

    بولی اختیاری

    اگر درست باشد، پنجره در حالت پنهان ایجاد خواهد شد. برای نمایش پنجره پس‌از ایجاد شدن، ()show را در پنجره فراخوانی کنید. پیش‌فرض: نادرست.

  • مراجعه کنید

    رشته اختیاری

    Chrome نسخه ۵۴ و بالاتر

    نشانی وب نماد پنجره. وقتی showInShelf روی true تنظیم شده باشد، پنجره می‌تواند نماد خودش را داشته باشد. نشانی وب باید نشانی وب محلی افزونه یا جهانی باشد.

  • id

    رشته اختیاری

    شناسه برای شناسایی پنجره. از این برای به‌خاطر سپردن اندازه و موقعیت پنجره و بازیابی آن هندسه هنگام باز شدن پنجره‌ای با همان شناسه در آینده استفاده خواهد شد. اگر پنجره‌ای با شناسه مشخصی ایجاد شود درحالی‌که پنجره دیگری با همان شناسه ازقبل وجود داشته باشد، به‌جای ایجاد پنجره جدید، پنجره‌ای که درحال‌حاضر باز است متمرکز خواهد شد.

  • innerBounds

    BoundsSpecification اختیاری

    برای مشخص کردن موقعیت اولیه، اندازه اولیه، و محدودیت‌های محتوای پنجره (به‌استثنای تزئینات پنجره) استفاده می‌شود. اگر id نیز مشخص شده باشد و پنجره‌ای با id منطبق قبلاً نشان داده شده باشد، به‌جای آن از حدود به‌خاطر سپرده‌شده استفاده خواهد شد.

    توجه داشته باشید که فاصله بین مرزهای داخلی و خارجی توسط سیستم‌عامل تعیین می‌شود. بنابراین، تنظیم کردن ویژگی مرزهای یکسان برای هر دو innerBounds و outerBounds منجر به خطا خواهد شد.

    این ویژگی در Chrome 36 جدید است.

  • maxHeight

    شماره اختیاری

    منسوخ‌شده

    از innerBounds یا outerBounds استفاده کنید.

    حداکثر ارتفاع پنجره.

  • maxWidth

    شماره اختیاری

    منسوخ‌شده

    از innerBounds یا outerBounds استفاده کنید.

    حداکثر پهنای پنجره.

  • minHeight

    شماره اختیاری

    منسوخ‌شده

    از innerBounds یا outerBounds استفاده کنید.

    حداقل ارتفاع پنجره.

  • minWidth

    شماره اختیاری

    منسوخ‌شده

    از innerBounds یا outerBounds استفاده کنید.

    حداقل عرض پنجره.

  • outerBounds

    BoundsSpecification اختیاری

    برای مشخص کردن موقعیت اولیه، اندازه اولیه، و محدودیت‌های پنجره (ازجمله تزئینات پنجره مانند نوار عنوان و قاب) استفاده می‌شود. اگر id نیز مشخص شده باشد و پنجره‌ای با id منطبق قبلاً نشان داده شده باشد، به‌جای آن از حدود به‌خاطر سپرده‌شده استفاده خواهد شد.

    توجه داشته باشید که فاصله بین مرزهای داخلی و خارجی توسط سیستم‌عامل تعیین می‌شود. بنابراین، تنظیم کردن ویژگی مرزهای یکسان برای هر دو innerBounds و outerBounds منجر به خطا خواهد شد.

    این ویژگی در Chrome 36 جدید است.

  • قابل تغییر اندازه

    بولی اختیاری

    اگر درست باشد، کاربر می‌تواند اندازه پنجره را تغییر دهد. پیش‌فرض: true.

  • showInShelf

    بولی اختیاری

    Chrome نسخه ۵۴ و بالاتر

    اگر درست باشد، پنجره نماد قفسه خودش را خواهد داشت. درغیراین‌صورت، پنجره در قفسه با پنجره‌های دیگری که با برنامه مرتبط هستند گروه‌بندی می‌شود. پیش‌فرض روی false (نادرست) است. اگر showInShelf روی true تنظیم شده باشد، باید شناسه‌ای برای پنجره مشخص کنید.

  • الگوی یگانه

    بولی اختیاری

    منسوخ‌شده

    دیگر از چند پنجره با شناسه یکسان پشتیبانی نمی‌شود.

    به‌طور پیش‌فرض، اگر شناسه‌ای برای پنجره مشخص کنید، پنجره فقط درصورتی ایجاد می‌شود که پنجره دیگری با همان شناسه ازقبل وجود نداشته باشد. اگر پنجره‌ای با همین شناسه ازقبل وجود داشته باشد، آن پنجره به‌جای آن فعال می‌شود. اگر می‌خواهید چندین پنجره با شناسه یکسان ایجاد کنید، می‌توانید این ویژگی را روی false تنظیم کنید.

  • ایالت

    استان اختیاری

    وضعیت اولیه پنجره که اجازه می‌دهد ازقبل به‌صورت تمام‌صفحه، بیشینه، یا کمینه ایجاد شود. پیش‌فرض «normal» است.

  • نوع

    WindowType اختیاری

    Chrome نسخه ۴۵ و بالاتر از Chrome نسخه ۶۹ منسوخ شده است

    همه پنجره‌های برنامه از نوع پنجره «shell» استفاده می‌کنند

    نوع پنجره‌ای که باید ایجاد شود.

  • visibleOnAllWorkspaces

    بولی اختیاری

    اگر درست باشد و پلاتفرم از آن پشتیبانی کند، پنجره در همه فضاهای کاری قابل‌مشاهده خواهد بود.

FrameOptions

مشخصات

  • activeColor

    رشته اختیاری

    امکان تنظیم رنگ قاب پنجره را درحالت فعال فراهم می‌کند. رنگ‌آمیزی قاب فقط درصورتی دردسترس است که نوع قاب chrome باشد.

    رنگ‌آمیزی قاب فقط درصورتی دردسترس است که نوع قاب chrome باشد.

    رنگ‌آمیزی قاب در Chrome 36 جدید است.

  • رنگ

    رشته اختیاری

    امکان تنظیم رنگ قاب را فراهم می‌کند. رنگ‌آمیزی قاب فقط درصورتی دردسترس است که نوع قاب chrome باشد.

    رنگ‌آمیزی قاب در Chrome 36 جدید است.

  • inactiveColor

    رشته اختیاری

    اجازه می‌دهد رنگ قاب پنجره درحالت غیرفعال متفاوت از رنگ فعال تنظیم شود. رنگ‌آمیزی قاب فقط درصورتی دردسترس است که نوع قاب chrome باشد.

    inactiveColor باید همراه با color استفاده شود.

    رنگ‌آمیزی قاب در Chrome 36 جدید است.

  • نوع

    رشته اختیاری

    نوع فریم: none یا chrome (پیش‌فرض chrome است).

    برای none، می‌توان از دارایی CSS -webkit-app-region برای اعمال قابلیت کشیدن به پنجره برنامه استفاده کرد.

    از -webkit-app-region: drag می‌توان برای علامت‌گذاری مناطق کشیدنی استفاده کرد. از no-drag می‌توان برای غیرفعال کردن این سبک در عناصر تودرتو استفاده کرد.

State

وضعیت پنجره: عادی، تمام‌صفحه، حداکثر اندازه، حداقل اندازه.

شمارشی

«عادی»

«تمام‌صفحه»

«بیشینه‌شده»

«کوچک‌شده»

WindowType

Chrome نسخه ۴۵ به بالا

نوع پنجره‌ای را که باید ایجاد شود مشخص می‌کند.

شمارشی

«shell»
نوع پنجره پیش‌فرض.

"panel"
پنجره مدیریت‌شده سیستم‌عامل (منسوخ‌شده).

روش‌ها

canSetVisibleOnAllWorkspaces()

chrome.app.window.canSetVisibleOnAllWorkspaces(): boolean

اینکه پلاتفرم فعلی از رؤیت‌پذیر بودن پنجره‌ها در همه فضاهای کاری پشتیبانی می‌کند یا نه.

بازگشتی‌ها

  • بولی

create()

قول 
chrome.app.window.create(
  url: string,
  options?: CreateWindowOptions,
  callback?: function,
): Promise<AppWindow>

اندازه و موقعیت پنجره را می‌توان به روش‌های مختلفی مشخص کرد. ساده‌ترین گزینه این است که هیچ چیزی را مشخص نکنید، در این صورت از اندازه پیش‌فرض و موقعیت وابسته به پلاتفرم استفاده خواهد شد.

برای تنظیم موقعیت، اندازه، و محدودیت‌های پنجره، از ویژگی‌های innerBounds یا outerBounds استفاده کنید. مرزهای داخلی شامل تزئینات پنجره نمی‌شود. مرزهای بیرونی شامل نوار عنوان و قاب پنجره است. توجه داشته باشید که فاصله بین مرزهای داخلی و خارجی توسط سیستم‌عامل تعیین می‌شود. بنابراین، تنظیم ویژگی یکسان برای هر دو مرز داخلی و خارجی خطا محسوب می‌شود (برای مثال، تنظیم هم‌زمان innerBounds.left و outerBounds.left).

برای به‌خاطر سپردن خودکار موقعیت پنجره‌ها، می‌توانید به آن‌ها شناسه بدهید. اگر پنجره‌ای شناسه داشته باشد، از این شناسه برای به‌خاطر سپردن اندازه و موقعیت پنجره در هر بار جابه‌جایی یا تغییر اندازه آن استفاده می‌شود. سپس این اندازه و موقعیت به‌جای حدود مشخص‌شده در باز شدن بعدی پنجره با همان شناسه استفاده می‌شود. اگر لازم است پنجره‌ای را با شناسه در مکانی غیراز مکان پیش‌فرض به‌خاطر سپرده‌شده باز کنید، می‌توانید آن را به‌صورت پنهان ایجاد کنید، به مکان موردنظر منتقل کنید، و سپس آن را نمایش دهید.

پارامترها

  • نشانی وب

    رشته

  • گزینه‌ها

    CreateWindowOptions اختیاری

  • تماس برگشتی

    تابع اختیاری

    پارامتر callback به‌صورت زیر است: 

    (createdWindow: AppWindow) => void

بازگشتی‌ها

  • Promise<AppWindow>

    Chrome نسخه ۱۱۷ و بالاتر

    ‫Promises فقط برای «مانیفست نسخه ۳» و نسخه‌های جدیدتر پشتیبانی می‌شود، پلاتفرم‌های دیگر باید از callbacks استفاده کنند.

current()

chrome.app.window.current(): AppWindow | undefined

شیء AppWindow را برای بافت نوشتار فعلی (یعنی شیء «پنجره» جاوا اسکریپت) برمی‌گرداند. این را می‌توان در یک دسته به بافت اسکریپت برای صفحه دیگری نیز فراخوانی کرد، برای مثال: otherWindow.chrome.app.window.current().

بازگشتی‌ها

get()

chrome.app.window.get(
  id: string,
): AppWindow | undefined

AppWindow را با شناسه ارائه‌شده دریافت می‌کند. اگر پنجره‌ای با شناسه ارائه‌شده وجود نداشته باشد، null برگردانده می‌شود. این روش در Chrome 33 جدید است.

پارامترها

  • id

    رشته

بازگشتی‌ها

getAll()

chrome.app.window.getAll(): AppWindow[]

آرایه‌ای از همه پنجره‌های برنامه ایجادشده درحال‌حاضر دریافت می‌کند. این روش در Chrome 33 جدید است.

بازگشتی‌ها

رویدادها

onBoundsChanged

chrome.app.window.onBoundsChanged.addListener(
  callback: function,
)

وقتی اندازه پنجره تغییر می‌کند، فعال می‌شود.

پارامترها

  • تماس برگشتی

    عملکرد

    پارامتر callback به‌صورت زیر است: 

    () => void

onClosed

chrome.app.window.onClosed.addListener(
  callback: function,
)

وقتی پنجره بسته می‌شود، فعال می‌شود. توجه: این رویداد باید از پنجره‌ای غیراز پنجره‌ای که بسته می‌شود، مثلاً از صفحه پس‌زمینه، شنیده شود. دلیلش این است که پنجره‌ای که بسته می‌شود، هنگام فعال شدن رویداد درحال تخریب خواهد بود، یعنی همه میاناهای برنامه‌سازی کاربردی در بافت اسکریپت پنجره فعال نخواهند بود.

پارامترها

  • تماس برگشتی

    عملکرد

    پارامتر callback به‌صورت زیر است: 

    () => void

onFullscreened

chrome.app.window.onFullscreened.addListener(
  callback: function,
)

وقتی پنجره تمام‌صفحه می‌شود (ازطریق AppWindow یا HTML5 APIs) فعال می‌شود.

پارامترها

  • تماس برگشتی

    عملکرد

    پارامتر callback به‌صورت زیر است: 

    () => void

onMaximized

chrome.app.window.onMaximized.addListener(
  callback: function,
)

وقتی پنجره بیشینه می‌شود، فعال می‌شود.

پارامترها

  • تماس برگشتی

    عملکرد

    پارامتر callback به‌صورت زیر است: 

    () => void

onMinimized

chrome.app.window.onMinimized.addListener(
  callback: function,
)

وقتی پنجره کوچک می‌شود، فعال می‌شود.

پارامترها

  • تماس برگشتی

    عملکرد

    پارامتر callback به‌صورت زیر است: 

    () => void

onRestored

chrome.app.window.onRestored.addListener(
  callback: function,
)

وقتی پنجره از حالت کوچک‌شده یا بزرگ‌شده بازیابی می‌شود، فعال می‌شود.

پارامترها

  • تماس برگشتی

    عملکرد

    پارامتر callback به‌صورت زیر است: 

    () => void