HTML-in-Canvas در Chrome 157: مدل شیء سند تعاملی در 2D،‏ WebGL، و WebGPU

تاریخ انتشار: ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶

به‌دنبال آزمایش معرفی ویژگی جدید موفق، نسخه ۱۵۷ Chrome انتشار پایدار رسمی HTML-in-Canvas API را نشان می‌دهد. ‫HTML-in-Canvas API شکاف بین دنیای تعاملی و دردسترس DOM و کنترل سطح پیکسل با عملکرد بالای <canvas> را پر می‌کند. این میانای برنامه‌سازی کاربردی بهترین‌های هر دو جهان را به شما می‌دهد—قابلیت‌های غنی مرورگر و گرافیک‌های بوم با شتاب GPU.

نمای کلی ویدیویی HTML-in-Canvas API.

دوراهی بوم نقاشی دربرابر DOM

قبلاً، هنگام ایجاد برنامه‌های وب با نیازهای بصری بالا، باید بین عناصر استاندارد HTML و زمینه‌های بوم خام یکی را انتخاب می‌کردید.

فناوری نقاط قوت محدودیت‌ها
<canvas> کنترل پیکسل سطح پایین با دسترسی GPU برای هدایت خطوط گرافیکی دوبعدی و سه‌بعدی، سایه‌زن‌های سفارشی، و پردازش‌های پس‌زمینه. پرداز زدن با عملکرد بالا برای واسط‌های کاربر سنگین و با داده‌های متراکم. ویژگی‌های پلاتفرم وب داخلی مانند انتخاب نوشتار، کپی و جای‌گذاری، کنش‌های کلیک راست، و شکست نوشتار وجود ندارد. شبکه پیکسل مات به‌طور پیش‌فرض از صفحه‌خوان، «یافتن در صفحه»، ترجمه خودکار، یا تکمیل خودکار پشتیبانی نمی‌کند و به پیاده‌سازی جایگزین نیاز دارد.
HTML Semantic UI آماده استفاده با کنترل‌های فرم داخلی، تایپوگرافی واکنش‌گرا، و سبک CSS. ادغام عمیق مرورگر برای صفحه‌خوان‌ها، «یافتن در صفحه»، و DevTools. توانایی محدود برای کنترل عملکرد واسط‌های کاربر پیچیده. جلوه‌های دیداری به CSS و SVG استاندارد بدون دستکاری مستقیم پیکسل یا سایه‌زن محدود شده‌اند.

قبل‌از HTML-in-Canvas

قبل‌از این میانای برنامه‌سازی کاربردی، اگر واسط‌های کاربری با بوم‌های سنگین می‌ساختید، باید بین دو رویکرد انتخاب می‌کردید که هرکدام معایب خاص خود را داشتند:

  1. ارائه نوشتار مستقیماً به‌صورت پیکسل‌های بوم (fillText()): برنامه‌ها نوشتار و کنترل‌های میانای کاربر را به‌صورت پیکسل‌های خام ترسیم می‌کردند. این رویکرد منجر به نکات منفی زیر شد:
    • خرابی دسترس‌پذیری: صفحه‌خوان‌ها و ابزارهای کمکی نمی‌توانند پیکسل‌های بوم را بخوانند، مگراینکه به‌صورت دستی یک DOM جایگزین نامرئی بسازید و همگام‌سازی کنید.
    • ازدست رفتن ویژگی‌های مرورگر: کاربران نمی‌توانند با «یافتن در صفحه» (Ctrl/Cmd+F) جستجو کنند، نوشتار را به‌طور طبیعی کپی و جای‌گذاری کنند، منوهای زمینه‌ای را فعال کنند، یا از ترجمه و غلط‌یاب املایی مرورگر استفاده کنند.
    • موتورهای پیچیده حروف‌چینی: پشتیبانی از بین‌المللی‌سازی مستلزم بسته‌بندی موتورهای بزرگ چیدمان جاوا اسکریپت است.
  2. لایه‌های HTML شناور روی بوم: برای مثال، استفاده از کتابخانه‌هایی که عناصر HTML استاندارد را با محاسبه جعبه‌های مرزی و تبدیل‌های ماتریس در جاوا اسکریپت روی بوم قرار می‌دهند. معایب این رویکرد عبارت‌اند از:
    • تأخیر همگام‌سازی و پارگی تصویر: پیمایش، بزرگ‌نمایی، یا حرکت دوربین در حالت سه‌بعدی می‌تواند باعث شود عناصر DOM هم‌پوشان به‌دلیل تفاوت‌های زمان‌بندی فریم، نسبت به پیکسل‌های بوم جابه‌جا شوند یا لرزش داشته باشند.
    • محدودیت‌های برش و ترتیب z: هم‌پوشانی‌های HTML همیشه در بالای کل میان‌گیر بوم قرار می‌گیرند. جاسازی HTML درون صحنه سه‌بعدی (برای مثال، پشت شیء سه‌بعدی، درون ماده شیشه‌ای، یا بازتاب‌شده در آینه) بدون راه‌حل‌های پیچیده iframe-to-image امکان‌پذیر نبود.
    • سربار عملکرد: برای حفظ هم‌ترازی هم‌پوشانی‌ها با بوم، باید تبدیل هر هم‌پوشانی را در JavaScript دوباره محاسبه کنید و آن را در هر فریم در style.transform بنویسید. سپس مرورگر هر رشته را تجزیه می‌کند و سبک عنصر را قبل‌از اینکه بتواند قاب را ارائه دهد دوباره محاسبه می‌کند، بنابراین کار رشته اصلی با هر هم‌پوشانی که اضافه می‌کنید افزایش می‌یابد. در بافت دوبعدی، drawElementImage() موقعیت عنصر را برای شما به‌روز می‌کند. در WebGL و WebGPU، تبدیلی را که محاسبه می‌کنید به‌عنوان ماتریس به updateElementGeometry() ارسال می‌کنید. در هر دو حالت، مرورگر CSS را تجزیه نمی‌کند یا سبک‌ها را دوباره محاسبه نمی‌کند.

مزایای کلیدی HTML-in-Canvas

HTML-in-Canvas این معاوضه‌ها را حذف می‌کند. با قرار دادن HTML در عنصر <canvas>، محتوا تعاملی باقی می‌ماند و همه ادغام‌های مرورگر به‌طور خودکار عمل می‌کنند.

محتوای HTML که درون <canvas> ارائه می‌شود، همان قابلیت‌های HTML خارج از <canvas> را دارد:

  • چیدمان و قالب‌بندی نوشتار: پشتیبانی از چیدمان و قالب‌بندی نوشتار، ازجمله نوشتار چندخطی یا دوجهته با سبک‌های CSS اعمال‌شده.
  • کنترل‌های فرم: کنترل‌های فرم رسا با گزینه‌های سفارشی‌سازی گسترده CSS و سایه‌زن.
  • انتخاب نوشتار، کپی و جای‌گذاری، و کلیک راست: کاربران می‌توانند نوشتار را در صحنه‌های سه‌بعدی برجسته کنند یا منوهای بافت را فعال کنند.
  • دسترس‌پذیری: محتوای HTML که در بوم ارائه می‌شود، برای صفحه‌خوان‌ها در درخت دسترس‌پذیری نمایش داده می‌شود.
  • ادغام ویژگی‌های مرورگر: ویژگی‌های مرورگر مانند ترجمه، تکمیل خودکار، و «یافتن در صفحه» به‌طور پیش‌فرض کار می‌کنند. کاربران می‌توانند نوشتار داخل بافت‌های WebGL و WebGPU را ترجمه یا جستجو کنند.
  • ادغام افزونه: افزونه‌های مرورگر روی محتوا کار می‌کنند. برای مثال، افزونه جایگزینی نوشتار به‌طور خودکار نوشتار ارائه‌شده در مش‌های سه‌بعدی شما را به‌روز می‌کند.
  • ادغام DevTools: سبک‌های CSS را برای عناصر میانای کاربر بوم مستقیماً در Chrome DevTools بازرسی و اصلاح کنید.
  • نمایه‌پذیری و عامل‌های هوش مصنوعی: خزنده‌های وب و عامل‌های هوش مصنوعی می‌توانند محتوای DOM را که در صحنه‌های دوبعدی و سه‌بعدی رندر شده است نمایه‌سازی کنند.
  • ویرایش و صادر کردن رسانه: ترکیب‌های کامل بوم حاوی عناصر DOM زنده را مستقیماً به تصاویر (toDataURL()، toBlob()) یا جاری‌سازی‌های ویدیویی (captureStream()) صادر کنید.
نمونه نمایشی مقایسه ادغام ویژگی نوشتار مستقیماً در بوم و HTML-in-Canvas. در قاب HTML-in-Canvas، محتوا قابل‌انتخاب و ترجمه است و ویژگی‌های مرورگر مانند تکمیل خودکار به‌طور پیش‌فرض کار می‌کنند. در صفحه بوم استاندارد، محتوا مستقیماً بااستفاده از روش fillText در بوم ارائه می‌شود و تعاملی نیست.

موارد استفاده اصلی

HTML-in-Canvas قابلیت‌هایی را در چندین حوزه باز می‌کند:

  • برنامه‌های بزرگ مبتنی بر بوم: برنامه‌های وب سنگین می‌توانند مؤلفه‌های واسط کاربر را مستقیماً در فضاهای کاری بوم ارائه دهند، که این امر دسترس‌پذیری را بهبود می‌بخشد و اندازه بسته را کاهش می‌دهد.
  • صحنه‌ها و بازی‌های سه‌بعدی: تجربه‌ها و بازی‌های WebXR فراگیر می‌توانند عناصر DOM تعاملی (مانند پایانه‌های درون‌بازی یا کتاب‌های سه‌بعدی خواندنی) را مستقیماً در داخل صحنه‌ها قرار دهند.
  • ویرایش و صادر کردن رسانه: ابزارهای خلاقانه که تایپوگرافی غنی HTML را با جلوه‌های سایه‌زن ترکیب می‌کنند می‌توانند صحنه‌های ترکیبی را مستقیماً به تصاویر یا جاری‌سازی‌های ویدیویی صادر کنند.
  • میانای کاربر رسا: می‌توانید محتوای HTML را به‌عنوان پیکسل‌های خام دستکاری کنید تا جلوه‌های دیداری مبتنی بر سایه‌زن بسازید.

شروع سریع HTML-in-Canvas

برای ارائه HTML در بوم، مراحل زیر لازم است:

  1. بوم خود را آماده کنید. شاخصه‌های مناسب را به‌صورت اعلانی تنظیم کنید تا مرورگر بداند که باید HTML را در بوم رندر کند. این راه‌اندازی در بافت‌های 2D،‏ WebGL، و WebGPU یکسان است. با نحوه راه‌اندازی بوم و نحوه اعلام عناصر HTML برای ترسیم مستقل آشنا شوید.

    <!-- Prepare your canvas by setting the `content` attribute -->
    <canvas id="canvas" width="600" height="400" content="drawable">
      <!-- Mark child as `drawable` to render to canvas -->
      <div id="myElement" drawable>
        <!-- Your HTML here -->
      </div>
    </canvas>
    
  2. تصویر عنصر را در بوم بکشید. پیاده‌سازی دقیق به این بستگی دارد که HTML را در بافت 2D،‏ WebGL، یا WebGPU رندر کنید.

    const ctx = canvas.getContext("2d");
    // Draw HTML element into canvas in 2D
    ctx.drawElementImage(myElement, myElementX, myElementY);
    
  3. اختیاری: DOM و پیکسل‌ها را همگام‌سازی کنید. همگام‌سازی هندسه به بافتاری که استفاده می‌کنید نیز بستگی دارد. در حالت دوبعدی، مرورگر به‌طور پیش‌فرض آن را به‌صورت خودکار مدیریت می‌کند، درحالی‌که در زمینه‌های سه‌بعدی باید یک تبدیل بسازید و آن را به روش updateElementGeometry ارسال کنید.

    // In 3D, construct a transform as needed, for example:
    const transform = new DOMMatrix().translate(x, y);
    // Synchronize the element's DOM and pixels
    canvas.updateElementGeometry(myElement, { canvasTransform: transform });
    

پشتیبانی از چارچوب و بوم‌سازگان

کتابخانه‌های اصلی WebGL و گرافیک سه‌بعدی از HTML-in-Canvas پشتیبانی می‌کنند:

  • Three.js: پشتیبانی آزمایشی بااستفاده از THREE.HTMLTexture ارائه می‌دهد.

    const material = new THREE.MeshBasicMaterial();
    material.map = new THREE.HTMLTexture(uiElement);
    const mesh = new THREE.Mesh(new THREE.BoxGeometry(1, 1, 1), material);
    scene.add(mesh);
    
  • PlayCanvas: از جاری‌سازی بافت HTML بااستفاده از setSource() پشتیبانی می‌کند.

    canvas.addEventListener('paint', () => {
      htmlTexture.setSource(htmlElement);
    }, { once: true });
    
  • Babylon.js: اتصال داخلی را ازطریق BABYLON.HtmlTexture ارائه می‌دهد.

    const htmlTexture = new BABYLON.HtmlTexture("htmlTexture", uiElement, scene);
    material.diffuseTexture = htmlTexture;
    
  • PixiJS: پشتیبانی داخلی در نسخه v8.19.0 با HTMLSource ارائه شده است.

    import { HTMLSource } from 'pixi.js/html-source';
    const sprite = Sprite.from(new HTMLSource({ resource: form, autoUpdate: true }));
    app.stage.addChild(sprite);
    
  • CanvasUI: کتابخانه مؤلفه متن‌باز که به‌طور خاص برای HTML-in-Canvas طراحی شده است.

برای جزئیات بیشتر درباره پیاده‌سازی، اسناد هر چارچوب را بررسی کنید.

تشخیص ویژگی و راهبردهای بازگشت

برای اطمینان از سازگاری بین مرورگرها، قبل‌از اجرای کد، پشتیبانی API را تأیید کنید:

export function supportsHtmlInCanvas() {
  if (typeof document === "undefined") return false;
  const canvas = document.createElement("canvas");
  canvas.setAttribute("content", "drawable");
  return canvas.content === "drawable";
}

اگر API دردسترس نباشد، می‌توانید به رابط‌های کاربری جایگزین، رونهادهای HTML شناور، یا یکی از کتابخانه‌های دردسترس (برای مثال، three-html-render، html2canvas، یا dom-to-image) برگردید.

مراحل بعدی